Box.

I can be poetic sometimes. I say the word ‘box’ often as a joke, because it sounds funny in Dutch. That’s not my type of humor, ofcourse. But I am trying to stop cursing and I guess this is kind of helping me.
But this poem isn’t funny. It’s about how I experience the time that has passed.

Oh hell, I still think about him. I can imagine him everywhere around me and inside me. In the things that remind(ed) me of him, the things he liked, even about me. Like the small things he recognised. My calves for example. He was the first one who didn’t mind my weight but actually thought it was beautiful. It’s in the small things – I still feel confident when I think about myself. I even want to buy a dress, after a very long time.
I recognise him in my behaviour and it feels like the beautiful person i lost is still around me. I even meet him in my dreams.

Some people are meant to love, others aren’t meant to be loved. But I refuse to accept this way of thinking. Because, maybe the devil is making circles around his head with these words, but he is so lovable. My dear, my lost love.

The poem.
I wrote it  in Dutch. It will sound better in Dutch too, because i have been playing with words. I don’t think I can translate it. It doesn’t matter. Maybe you can translate it through Google Translate. But I am not worrying about you. because there is no one I am writing to. No one is reading this anyway.

{

Doos

Een doos.
Dicht geductaped, gevuld met bubbeltjesplastic omdat je breekbaar bent.
Glas,
Scherven.

Voorzichtig!
Voorzichtig.
Voorzichtig doe ik je open, en nog voorzichtiger,
maar toch vlug –
pak ik je uit. Uitgepakt.
Glas, scherven.
Dun, maar dik ingepakt.

Jouw mantel van onzekerheid is bedekt met een doorweekt deken,
Maar ik droog je. En ik troost je. Lief? Lief. Lief lief.
Wat ben je lief.
Mijn lief is lief, mijn lieve lief.
Ik heb mijn lief zo lief, mijn lief.

Dun glas.
Omhelsd door warme handen, gevouwen vingers en warmere woorden;
Ik. Ik ben mijn woorden.
Jij? Jij. Jij smelt. Je druipt, je lekt.

Ik wil dat je smelt. Zodat ik kan zwemmen.

Gevonden, verloren, verdwaald, verliefd.
Verdrinken, verdoofd, vergeten, verlaten. Ver.
Bijna.

Je sluit. Zomaar.

Ik schreeuw, ik dans, ik spring.
Ik huil, ik haper;
Ik gil.

Blijf anders nog een minuutje, alsjeblieft.

Je hoort me niet.
Ik brand, ik ben aan het regenen.

Een doos, dat ben je.
Dicht geductaped, gevuld met bubbeltjesplastic en koude dekens omdat je breekbaar bent.
Glas,
Scherven.
Bebloede handen en gladde glazen.
Zo dicht bij me, maar nog verder weg.

Lief heeft mij niet lief. Niet lief, geen lief. Niet meer zo lief.

4-10-2017
11.50

}

5-10-2017
00.20

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: